Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło.


Chciałbym się zastanowić nad wielką nadzieją, którą niesie wiara w Jezusa Chrystusa i życie zgodne z Jego nakazami.

Modlitwa za zmarłych:
"Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen."

Dlaczego powyższa modlitwa ma takie, a nie inne brzmienie? Dlaczego mowa jest o wiekuistej światłości?

Właśnie nad tym fenomenalnym zagadnieniem chciałbym się dziś zatrzymać. W Starym Testamencie Bóg jest identyfikowany ze Światłością:

Ha 3, 4 (VII-VI wiek przed Chrystusem):
Wspaniałość Jego podobna do światła (...)

Ps 27, 1 (~X wieków przed Chrystusem):
Dawidowy. 
Pan światłem i zbawieniem moim: 
kogóż mam się lękać? 
Pan obroną mojego życia: 
przed kim mam się trwożyć?

W Starym Testamencie (spisanym długo przed narodzeniem Chrystusa pod natchnieniem Ducha Świętego) mowa jest o Bogu jako Światłości. Można by zacytować wiele fragmentów, w których Bóg przedstawiony jest jako wiekuista światłość.

Jak już mówiłem w innym poście znaleziono zwój Izajasza datowany na >=125 rok przed Chrystusem. W tym zwoju znajduje się proroctwo dotyczące Męki Pańskiej:

Iz 53, 10-12 (VII wiek, a z pewnością >= 125 lat przed Chrystusem):
Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem. 
Jeśli On wyda swe życie na ofiarę za grzechy, 
ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży, 
a wola Pańska spełni się przez Niego. 
Po udrękach swej duszy, 
ujrzy światło i nim się nasyci. 
Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, 
ich nieprawości On sam dźwigać będzie. 
Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, 
i posiądzie możnych jako zdobycz, 
za to, że Siebie na śmierć ofiarował 
i policzony został pomiędzy przestępców. 
A On poniósł grzechy wielu, 
i oręduje za przestępcami. 

Jak wiemy Męka Chrystusa jest wydarzeniem historycznym. Wystarczą dwa niezależne niechrześcijańskie świadectwa, opierające się krytyce, by zgodnie z wszelkimi wymogami uznać zdarzenie za prawdziwe. Męka Chrystusa jest dużo lepiej udokumentowana! Skoro Męka Pańska miała miejsce to znaczy, że powyższe proroctwo poprawnie opisało przyszłość. Wobec tego źródło natchnienia jest wiarygodne. Powyższy fragment (Iz 53, 10-12) mówi o kojącej światłości jako nagrodzie dla Sługi Pańskiego. Skoro proroctwo poprawnie opisało Mękę Pańską nie ma powodów, by wątpić w istnienie Boskiego Światła.

Iz 42, 1-9 (VII wiek, a z pewnością >= 125 lat przed Chrystusem):
Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. 
Wybrany mój, w którym mam upodobanie. 
Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; 
On przyniesie narodom Prawo.
Nie będzie wołał ni podnosił głosu, 
nie da słyszeć krzyku swego na dworze. 
Nie złamie trzciny nadłamanej, 
nie zagasi knotka o nikłym płomyku. 
On niezachwianie przyniesie Prawo. 
Nie zniechęci się ani nie załamie, 
aż utrwali Prawo na ziemi, 
a Jego pouczenia wyczekują wyspy. 
Tak mówi Pan Bóg, 
który stworzył i rozpiął niebo, 
rozpostarł ziemię wraz z jej plonami, 
dał ludziom na niej dech ożywczy 
i tchnienie tym, co po niej chodzą. 
«Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, 
ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, 
ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, 
światłością dla narodów, 
abyś otworzył oczy niewidomym, 
ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, 
z więzienia tych, co mieszkają w ciemności.
Ja, któremu na imię jest Jahwe, 
chwały mojej nie odstąpię innemu 
ani czci mojej bożkom. 
Pierwsze wydarzenia oto już nadeszły, 
nowe zaś Ja zapowiadam, 
zanim się rozwiną, 
[już] wam je ogłaszam».

Iz 60, 1-6 (VII wiek, a z pewnością >= 125 lat przed Chrystusem, proroczy opis nadejścia Chrystusa):
Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło 
i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. 
Bo oto ciemność okrywa ziemię 
i gęsty mrok spowija ludy, 
a ponad tobą jaśnieje Pan, 
i Jego chwała jawi się nad tobą. 
I pójdą narody do twojego światła, 
królowie do blasku twojego wschodu.
Podnieś oczy wokoło i popatrz: 
Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. 
Twoi synowie przychodzą z daleka, 
na rękach niesione twe córki. 
Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, 
a serce twe zadrży i rozszerzy się, 
bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, 
zasoby narodów przyjdą ku tobie. 
Zaleje cię mnogość wielbłądów - 
dromadery z Madianu i z Efy. 
Wszyscy oni przybędą ze Saby, 
zaofiarują złoto i kadzidło, 
nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

J 8, 12:
A oto znów przemówił do nich Jezus tymi słowami: «Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia».

1 J 1, 5 (słowa św. Jana):
Nowina, którą usłyszeliśmy od Niego i którą wam głosimy, jest taka: Bóg jest światłością, a nie ma w Nim żadnej ciemności.

Światłość Chrystusa:

Komentarze

Popularne posty