Pieczęć proroka Izajasza

Prorok Izajasz to jedna z najważniejszych postaci wymienionych w Piśmie Świętym. Głęboki mesjanizm księgi jego autorstwa sprawił, że często określany jest jako ewangelista wśród proroków.

Księga Izajasza zapowiada m.in. szczegóły Męki Chrystusa, Jego cudotwórczą działalność oraz triumf umocnionego prawem i sprawiedliwością królestwa Dawida - Kościoła świętego:

Iz 9, 6 (VII wieków przed Chrystusem):
Wielkie będzie Jego panowanie 
w pokoju bez granic 
na tronie Dawida 
i nad Jego królestwem, 
Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

Księga Izajasza przez wieki poddawana była wnikliwej egzegezie, a zawarta w niej prawda teologiczna, od czasów Chrystusa głoszona jest przez jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół katolicki.

Z wymienionych wyżej powodów historyczność Izajasza jest zagadnieniem o bardzo istotnym znaczeniu. W obecnym krótkim artykule chciałbym się nad nią zatrzymać i przedstawić część argumentów wspierających relacje zawarte w księgach Starego i Nowego Testamentu ukazujące Izajasza jako postać z VIII wieku p.n.e.

Ostatnie stulecie to czas wielkich odkryć w dziedzinie archeologii biblijnej. Czynnikiem, który mocno się do tego przyczynił, niewątpliwie jest ustabilizowanie sytuacji politycznej na Bliskim Wschodzie, które daje zielone światło dla prac archeologów.

Zdjęcie otwierające wpis przedstawia efekt ich prac - pieczęć sprzed 2700 lat odnalezioną na południowej stronie Wzgórza Świątynnego w Jerozolimie:


Słysząc dziś słowo prorok mamy na myśli raczej potoczne znaczenie tego słowa, a więc osobę obdarzoną darem wiedzy o przyszłych wydarzeniach. W starożytności prorokiem nazywano osobę przemawiającą w czyimś imieniu. Osoby zamożne nieposiadające umiejętności oratorskich wynajmowały proroków dla załatwienia spraw urzędowych lub do kontaktów z osobami dostojnego pochodzenia.

Prorocy niejako z urzędu pracowali na dworach królewskich. Izajasz syn Amosa był doradcą m.in. króla Judy Ezechiasza i prorokiem przemawiającym w imię Boga Izraela. Ponieważ Izajasz powołany został przez Boga również objawione mu słowo jest niezwykłe - opisuje przyszłe wydarzenia. Profetyczny charakter ksiąg prorockich Starego Testamentu na dobre ukształtował w powszechnej świadomości potoczne rozumienie osoby proroka jako obdarzonej darem znajomości przyszłych wydarzeń.

Jak już mówiłem, prorocy pracowali na dworach królewskich. Izajasz był urzędnikiem króla Judy Ezechiasza, więc jako urzędnik musiał posiadać swoją pieczęć!

Pieczęć Izajasza została odnaleziona przez zespół pracujący pod przewodnictwem dr. Eilat Mazar, w południowej części Wzgórza Świątynnego. O tożsamości jej właściciela świadczy umieszczony na niej napis: Należące do Izajasza, proroka. Bardzo istotne jest również miejsce odkrycia pieczęci, które zgodnie z opisem zawartym w Starym Testamencie było miejscem działalności proroka Izajasza! Sama pieczęć datowana jest na VIII wiek p.n.e., a więc zgodnie z czasem działalności Izajasza, opisanym w Biblii!

Artefakt znaleziono wśród 34 innych glinianych pieczęci zwanych bullami w 2009 roku. Dodatkową przesłanką potwierdzająca autentyczność pieczęci jest fakt, że znaleziono ją w tej samej warstwie z epoki żelaza co pieczęć Ezechiasza - oba gliniane odciski dzieliły jedynie trzy metry.

Pieczęć Izajasza ma blisko centymetr średnicy i zawiera trzy rozdzielone linijki pisma. Górna z nich jest uszkodzona. Prawdopodobnie znajdował się tam symbol pasącej się łani, motyw znany z innej pieczęci z tamtego obszaru. Według dr Mazar był to symbol błogosławieństwa i ochrony nad Judą, a zwłaszcza Jerozolimą (Psalm 42:1).


Środkowe pole zawiera inskrypcję [לישעיה[ו, lejesza‘jah[u], czyli „[należące] do Jeszajahu”. Choć ostatnia litera (waw) nie jest pewna, to na pewno chodzi o imię Izajasza. Jest to imię teoforyczne, jak wiele imion judzkich w tym czasie, oznacza „Wybawienie przez Jahwe”. Zawiera w sobie skrót od imienia Bożego w wersji Jahu, który czasem przybierał formę Jah.

Fakt znalezienia pieczęci Izajasza razem z pieczęcią króla Ezechiasza w miejscu, gdzie Pismo Święte umieszcza działalność tych dwóch postaci, najlepiej wskazuje na doniosłość odkrycia, które potwierdza istnienie biblijnego Izajasza w VIII wieku p.n.e.

Komentarze

Popularne posty