Drogę dla Pana przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu!


Czytając Księgę Izajasza, zwrócisz uwagę na kilka cech jej redagowania. Przede wszystkim z zapisu wynika, że Izajasz doświadczał wizji inspirowanych Bożym natchnieniem oraz słyszał głos Bożego pouczenia. Poniższy fragment jest miejscami jakby dialogiem między Panem a prorokiem.

Iz 40, 3-11 (VII wieków przed Chrystusem):
Głos się rozlega: «Drogę dla Pana 
przygotujcie na pustyni, 
wyrównajcie na pustkowiu 
gościniec naszemu Bogu! 
Niech się podniosą wszystkie doliny, 
a wszystkie góry i wzgórza obniżą; 
równiną niechaj się staną urwiska, 
a strome zbocza niziną gładką. 
Wtedy się chwała Pańska objawi, 
razem ją wszelkie ciało zobaczy, 
bo usta Pańskie to powiedziały». 
Głos się odzywa: «Wołaj!» - 
I rzekłem: Co mam wołać? - 
«Wszelkie ciało to jakby trawa, 
a cały wdzięk jego jest niby kwiat polny. 
Trawa usycha, więdnie kwiat, 
gdy na nie wiatr Pana powieje. 
<Prawdziwie, trawą jest naród>. 
Trawa usycha, więdnie kwiat, 
lecz słowo Boga naszego trwa na wieki». 
Wstąpże na wysoką górę, 
zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie! 
Podnieś mocno twój głos, 
zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! 
Podnieś głos, nie bój się! 
Powiedz miastom judzkim: 
«Oto wasz Bóg!» 
Oto Pan Bóg przychodzi z mocą 
i ramię Jego dzierży władzę. 
Oto Jego nagroda z Nim idzie 
i przed Nim Jego zapłata. 
Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, 
gromadzi [ją] swoim ramieniem, 
jagnięta nosi na swej piersi, 
owce karmiące prowadzi łagodnie.

Powyższy fragment Pisma Świętego porusza tak wiele spraw, że aż nie wiem, od czego zacząć, zbrodnią byłoby też pominięcie choćby jednej z wielu rzeczy, o których jest mowa.

Wiesz, o czym mówi powyższy fragment? Jest to klarowna zapowiedź doświadczalnego ukazania się Boga w Judei (starożytnym państwie Żydów - miejscu działalności Chrystusa)!

Warto przeczytać powyższy fragment z dużą uwagą i wnikliwością. Pierwsza część cytatu wzywająca wyniosłe pagórki do uniżenia, a doliny do wywyższenia to wezwanie do umiłowania sprawiedliwości - tego oczekuje od nas Bóg, który w powyższym fragmencie Księgi Izajasza zapowiada (nieco niżej) swoje nadejście w chwale.

Skoro Bóg zapowiada swe nadejście w chwale to gdy do niego dojdzie, nie umknie ono oczom obserwatorów. Dokładnie tak się stało z dniem narodzin Chrystusa. Tego, który wskrzeszał zmarłych, chodził po jeziorze, zmartwychwstał, wniebowstąpił. W tym dniu zgodnie z zapowiedzią Boga wszelkie ciało ujrzało Jego chwałę.

Dalsza część tekstu nawiązuje do natury ludzkiego ciała, które jest śmiertelne i nietrwałe, powyżej przyrównane do trawy. Jest to ciekawe wtrącenie do powyższego tekstu i w czasach przed Chrystusem ciężko zrozumieć o co może chodzić dopiero po Chrystusie stanie się jasne, że mowa jest o potrzebie wyzwolenia z fizycznej przemijalności poprzez wieczne zbawienie polegające na życiu wykraczającym poza fizyczność niszczejącego ciała.

Uwaga o przemijającym charakterze ludzkiego ciała zakończona jest zapewnieniem, że "słowo Boga naszego trwa na wieki" co w gruncie rzeczy jest zapewnieniem, że obietnica ukazania się Bożej chwały jest odłożona w czasie, który zresztą musiał upłynąć od złożenia zapowiedzi (w powyższym fragmencie Pisma Świętego) do dnia nadejścia Chrystusa.

Zapewnienie odłożenia Bożej obietnicy na wieki kończy się opisem jej nadejścia w czasach mesjańskich:

Wstąpże na wysoką górę, 
zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie! 
Podnieś mocno twój głos, 
zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! 
Podnieś głos, nie bój się! 
Powiedz miastom judzkim: 
«Oto wasz Bóg!»

Zwiastunka dobrej nowiny (Ewangelia z gr. euangelion dosł. "dobra nowina") jest tutaj personifikacją użytą w celu nadania patosu Bożym obietnicom, które ostateczne spełniły się z nadejściem Boskiego Nauczyciela - Jezusa z Nazaretu.

Czytając zapowiedzi mesjańskie w Księdze Izajasza zwrócisz też uwagę na to, że w pewnych miejscach Mesjasz nazywany jest Sługą Pańskim, a w innych mowa jest wprost o Jego boskiej naturze. Interpretacja tego dualnego opisu jest całkiem prosta. Chwała Wszechmogącego Boga nie mogła w pełni zajaśnieć w ludzkim ciele przybranym przez Boga i Syna Bożego jednocześnie - Jezusa Chrystusa.

J 14, 7-8:
Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście». Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy». Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? ...


Komentarze

Popularne posty