Tyś Kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka

Melchizedek "król sprawiedliwości"

Melchizedek to postać biblijna pojawiająca się z Księdze Rodzaju 14,18-20, przedstawiona jako kapłan El-Eljona („Boga Najwyższego”) i król Szalemu (prawdopodobnie obecnej Jerozolimy). Wyniósł on chleb i wino na powitanie Abrama przybywającego po wygranej bitwie:

Rdz 14, 17-19:
Gdy Abram wracał po zwycięstwie odniesionym nad Kedorlaomerem i królami, którzy z nim byli, wyszedł mu na spotkanie do doliny Szawe, czyli Królewskiej, król Sodomy. Melchizedek zaś, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a [ponieważ] był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: 
«Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi! 

Zgodnie z tradycyjnie przyjętą datacją epoki patriarchów Izraela, uznawaną np. przez Williama F. Albrighta oraz Albrechta Alta, Melchizedek, jako współczesny Abrama, żył na początku drugiego tysiąclecia przed Chrystusem.

Nim przejdziemy dalej chciałbym zwrócić uwagę na pewną oczywistość :-) Mianowicie: Nie jest możliwe wspomnienie osoby późniejszej! Wspomnieć można jedynie osobę lub fakt wcześniejszy!

Wiem, że powyższe stwierdzenie jest bezdyskusyjne. Przywołując je chciałem na nie zwrócić uwagę, ponieważ będzie ono w tym poście mocno eksploatowane, by ustalić względną chronologię postaci biblijnych, które się pojawią.

Psalm 110:
Dawidowy. Psalm. 
Wyrocznia Boga dla Pana mego: 
«Siądź po mojej prawicy, 
aż Twych wrogów położę 
jako podnóżek pod Twoje stopy».
Twoje potężne berło 
niech Pan rozciągnie z Syjonu: 
«Panuj wśród swych nieprzyjaciół!
Przy Tobie panowanie 
w dniu Twej potęgi, 
w świętych szatach [będziesz]. 
Z łona jutrzenki 
jak rosę Cię zrodziłem».
Pan przysiągł 
i żal Mu nie będzie: 
«Tyś Kapłanem na wieki 
na wzór Melchizedeka».

Pan po Twojej prawicy 
zetrze królów w dniu swego gniewu.
Będzie sądził narody, 
wzniesie stosy trupów, 
zetrze głowy 
jak ziemia szeroka.
Po drodze będzie pił ze strumienia, 
dlatego głowę podniesie.

Powyższy psalm to psalm autorstwa króla Dawida. Potwierdza to pierwszy wiersz tekstu oraz najwcześniejsza tradycja żydowska. Jezus w jednej ze swoich wypowiedzi również nawiązuje do powyższego Psalmu 110:

Mt 22, 41-44:
Gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus zadał im takie pytanie: «Co sądzicie o Mesjaszu? Czyim jest synem?» Odpowiedzieli Mu: «Dawida». Wtedy rzekł do nich: «Jakżeż więc Dawid natchniony przez Ducha może nazywać Go Panem, gdy mówi: Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje.

Pan Jezus cytuje fragment Psalmu 110, więc Psalm 110 musiał być znany przed Chrystusem. Pan Jezus zwraca ponadto uwagę na jego dawidowe autorstwo w gronie faryzeuszy, którzy nie protestują! Nie protestują, ponieważ jako uczeni w Prawie dobrze wiedzą, że to Dawid jest jego autorem!

Król Dawid żył X wieków przed Chrystusem. W jego psalmie pojawia się imię Melchizedek, więc postać Melchizedeka musi być wcześniejsza od Dawida (można wspomnieć, postać tylko wcześniejszą).

Skoro Psalm 110 jest cytowany przez Chrystusa to również musi on być od Niego wcześniejszy. Z powyższych rozważań wynika, że: Melchizedek, żył przed Dawidem, który żył w X wieku przed Chrystusem.

Autorytet Psalmu 110 można by zbudować w dużo mocniejszy sposób jednak, na potrzeby tego krótkiego z założenia posta, względna chronologia postaci jest zdecydowanie wystarczająca. Chciałbym teraz omówić proroczy Psalm 110.

Psalm 110 (X wieków przed Chrystusem):
Dawidowy. Psalm. 
Wyrocznia Boga dla Pana mego: 
«Siądź po mojej prawicy, 
aż Twych wrogów położę 
jako podnóżek pod Twoje stopy».
Twoje potężne berło 
niech Pan rozciągnie z Syjonu: 
«Panuj wśród swych nieprzyjaciół!
Przy Tobie panowanie 
w dniu Twej potęgi, 
w świętych szatach [będziesz]. 
Z łona jutrzenki 
jak rosę Cię zrodziłem».
Pan przysiągł 
i żal Mu nie będzie: 
«Tyś Kapłanem na wieki 
na wzór Melchizedeka».

Pan po Twojej prawicy 
zetrze królów w dniu swego gniewu.
Będzie sądził narody, 
wzniesie stosy trupów, 
zetrze głowy 
jak ziemia szeroka.
Po drodze będzie pił ze strumienia, 
dlatego głowę podniesie.

Zaznaczony wyżej na czerwono fragment to wypowiedź Dawida, w której zdradza on, że psalm jest wyrocznią (proroctwem) dla Pana króla Dawida - Mesjasza. Zauważa to również Chrystus, gdy mówi:

Mt 22, 41-43:
«Co sądzicie o Mesjaszu? Czyim jest synem?» Odpowiedzieli Mu: «Dawida». Wtedy rzekł do nich: «Jakżeż więc Dawid natchniony przez Ducha może nazywać Go Panem (...)

Zarówno Dawid, jak i Chrystus potwierdzają, że Psalm jest proroctwem natchnionym przez Ducha Świętego, będę teraz sekwencyjnie komentował jego fragmenty, które odnoszą się do mającego się narodzić Mesjasza:

subcytat (X wieków przed Chrystusem): «Siądź po mojej prawicy, aż Twych wrogów położę jako podnóżek pod Twoje stopy».

Dz 3, 19-21:
Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone, aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków. 

subcytat (X wieków przed Chrystusem): Twoje potężne berło niech Pan rozciągnie z Syjonu: «Panuj wśród swych nieprzyjaciół! Przy Tobie panowanie w dniu Twej potęgi, 

Potężnym berłem, rozciągniętym z Syjonu, jest założony tam przez Chrystusa Kościół.

subcytat: Tyś Kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka

Podobieństwo Jezusa do Melchizedeka jest uderzające: imię Melchizedek tłumaczy się jako król sprawiedliwości, ponadto Melchizedek pobłogosławił Abrama (ojca narodu wybranego) chlebem i winem:


Ostatnia Wieczerza

Hbr 7, 17-25:
Dane Mu jest bowiem takie świadectwo: Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka. Zostaje przeto usunięte poprzednie Prawo z powodu swej słabości i nieużyteczności. Prawo nie dawało niczemu pełnej doskonałości, było jednak wprowadzeniem tylko lepszej nadziei, przez którą zbliżamy się do Boga. Tym więcej, iż stało się to nie bez złożenia przysięgi. Gdy bowiem tamci bez przysięgi stawali się kapłanami, Ten właśnie przez przysięgę Tego, który do Niego powiedział: Poprzysiągł Pan, a nie będzie żałował: Ty jesteś kapłanem na wieki. O tyle też Jezus stał się poręczycielem lepszego przymierza. I gdy tamtych wielu było kapłanami, gdyż śmierć nie zezwalała im trwać przy życiu, Ten właśnie, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające. Przeto i zbawiać na wieki może całkowicie tych, którzy przez Niego zbliżają się do Boga, bo zawsze żyje, aby się wstawiać za nimi.

Komentarze

Popularne posty