Twe słowo mylić się nie może


Akt wiary znany każdemu katolikowi brzmi tak:

Wierzę w Ciebie, Boże żywy, w Trójcy jedyny, prawdziwy; Wierzę, coś objawił Boże, Twe słowo mylić się nie może.

Chciałbym się skupić na jego końcówce: "Twe słowo mylić się nie może."

Tytułem wstępu, mała dygresja na temat Księgi Izajasza. Jak powszechnie wiadomo jest to jedna z najważniejszych ksiąg prorockich. Sam Izajasz jest nazywany Ewangelistą wśród proroków. Duch Święty mówiący ustami Izajasza jest niezwykle precyzyjny.

Księga Izajasza została spisana VII wieków przed Chrystusem, potwierdzają to inne księgi biblijne, których datowanie jest bardzo wczesne oraz liczne inne świadectwa.

By jednak w tym momencie udowodnić, że Izajasz to prorok, a jego księga posiada potencjał profetyczny, należy zwrócić uwagę na pewne odkrycie, którego dokonano w 1947 r. w jednej z jaskini w Qumran. Odkryto w niej kompletny zwój Izajasza (1QIsaa)

Datowanie radiowęglowe zwykle daje pewien rozkład, z którego bierze się wartość średnią (w przypadku gdy istnieje duże skupienie wyników wokół wartości centralnej). Datowanie radiowęglowe powyższego zwoju pozwala oszacować przedział czasowy jego powstania. Przedział ten obejmuje IV-III wiek przed naszą erą (przed Chrystusem). Rozkład jest asymetryczny na korzyść wczesnego datowania, rozrzut jest całkiem spory, więc z pomocą wkracza dokładniejsze datowanie paleograficzne (datowanie porównawcze z tekstami z innych okresów).

Cały ten aparat naukowy stwierdza, że Wielki Zwój Izajasza musiał powstać do roku 125 przed Chrystusem! Wielki Zwój Izajasza znaleziony w Qumran powstał co najmniej 125 lat przed narodzinami Chrystusa!

Wielki Zwój Izajasza jest (w przeciwieństwie do innych) kompletny i bardzo dobrze zachowany. Świadczy to o tym, że społeczność z Qumran otaczała go wielką troską - prawdopodobnie dlatego, że znała jego wielki potencjał profetyczny. Zwój w sposób udowodniony naukowo zapowiada (z bezsprzecznym wyprzedzeniem) Mękę Pana Jezusa (Czwarta Pieśń Sługi Pańskiego)

Sam fakt, że opiekunowie WZI (Wielkiego Zwoju Izajasza) otaczali go wielką troską (II wieki przed Chrystusem) oznacza, że byli świadomi jego wielkiej mocy profetycznej i byli świadkami wypełnienia się proroctw, które opisują czasy od Izajasza (VII wiek przed Chrystusem) do narodzin Mesjasza.

Jedno jest dziś bezsprzeczne! Co najmniej 125 lat przed Chrystusem WZI opisuje Mękę Pańską:

Iz 53, 2-5 (VII wieków a z pewnością >=125 lat przed Chrystusem):
On wyrósł przed nami jak młode drzewo 
i jakby korzeń z wyschniętej ziemi. 
Nie miał On wdzięku ani też blasku,
aby na Niego popatrzeć,
ani wyglądu, by się nam podobał.
Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi,
Mąż boleści, oswojony z cierpieniem,
jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa,
wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.
Lecz On się obarczył naszym cierpieniem,
On dźwigał nasze boleści,
a myśmy Go za skazańca uznali,
chłostanego przez Boga i zdeptanego.
Lecz On był przebity za nasze grzechy,
zdruzgotany za nasze winy.
Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas,
a w Jego ranach jest nasze zdrowie. 

Ateiści powinni sobie teraz zadać pytanie. Jak to możliwe, że Izajasz widział przyszłość:

On wyrósł przed nami jak młode drzewo 
i jakby korzeń z wyschniętej ziemi:


Teraz pewnie ateista powie, że Nowy Testament tak został napisany by znalazły się w nim wypełnienia wszystkich proroctw. Czy jednak na pewno tak było... Czy krzyż, który zawitał do Judei wraz z okupacją rzymską w 63-55 r. przed Chrystusem przypadkowo się tam znalazł? Bo w świetle powyższego wygląda na to, że inwazja Rzymian musiała mieć miejsce by mogło dojść do Ukrzyżowania a jak wiemy miała miejsce... Wygląda wręcz na to, że rzymska okupacja Judei była w Bożych planach...

Ateista teraz powie:
No dobra... powiedzmy, że Izajasz widział przyszłość. Powiedzmy, że WZI opisuje przyszłość dotyczącą Męki Pańskiej to jeszcze nie znaczy, że Bóg tą przyszłość objawił... Być może człowiek ma możliwość zajrzenia w przyszłość, ale nauka jeszcze nie zna odpowiedzi na pytanie jaki mechanizm za tym stoi.

Odpowiedź:
Nauka nie zna takiej odpowiedzi ale Księga Izajasza podaje odpowiedź na to pytanie:

Iz 44, 24-28 (II wieki przed narodzeniem Cyrusa):
Tak mówi Pan, twój Odkupiciel,
Twórca twój jeszcze w łonie matki:
«Jam jest Pan, uczyniłem wszystko,
Sam rozpiąłem niebiosa,
rozpostarłem ziemię; a któż był ze Mną?
Jam jest ten, który niweczy znaki wróżów
i wykazuje głupotę wieszczków,
wstecz odrzuca mędrców
i wiedzę ich czyni głupstwem,
potwierdza mowę swojego sługi 
i spełnia radę swoich wysłanników. 
To Ja mówię Jeruzalem: "Będziesz zaludnione",
i miastom judzkim: "Będziecie odbudowane".
Ja podniosę je z ruin. 
To Ja mówię otchłani wód: "Wyschnij!"
i wysuszam twoje rzeki.
Ja mówię o Cyrusie: "Mój pasterz",
i spełni on wszystkie moje pragnienia, 
mówiąc do Jeruzalem: "Niech cię odbudują!",
i do świątyni: "Wznieś się z fundamentów!"»

Czerwone fragmenty jasno dają do zrozumienia, że Bóg jest jedynym władcą przyszłości i z racji tego, że przeprowadza swoją wolę może ją wcześniej objawić... Skoro Księga Izajasza objawia przedwcześnie Mękę Pańską to znaczy, że jest poparta realnym Autorytetem o sile sprawczej. Skoro tak to powinno się jej zaufać również w kwestii tożsamości i władzy tego Autorytetu, którym według niej jest Bóg.

Na zakończenie tego posta warto podać pewien ciekawy opis z Dawnych dziejów Izraela, w których Józef Flawiusz opisuje wydarzenie, jakie miało mieć miejsce w 324 roku przed Chrystusem, gdy Aleksander Macedoński (Wielki) wkroczył do podbitej Palestyny:

Dawne dzieje Izraela (fragm):
Do kapłanów i samego arcykapłana odniósł się Aleksander z należną czcią, a gdy pokazano mu księgę Daniela, w której była zapowiedź, że pewien Grek zniszczy państwo perskie, uznał, iż właśnie on jest tym zapowiadanym mężem, i bardzo się uradował. Na razie odprawił od siebie rzeszę, ale następnego dnia znowu wszystkich przyzwał i oświadczył, że mogą prosić go o dary, jakich tylko zapragną. Wtedy arcykapłan zwrócił się do niego z prośbą, by mogli żyć według praw ojczystych i żeby w każdym siódmym roku byli wolni od daniny. Gdy król na to wszystko się zgodził, prosili go jeszcze, by także Judejczykom mieszkającym w Babilonie i Medii pozwolił rządzić się własnymi prawami, a on obiecał, iż z radością wypełni również i tę ich prośbę.

Iz 44, 7-8:
Któż jest do Mnie podobny? - Niech woła,
niech to ogłosi i niech Mi dowiedzie!
Kto przepowiedział przyszłość od wieków 
i to, co ma nadejść, niech nam obwieści! 
Nie lękajcie się ani nie przerażajcie!
Czyż nie przepowiedziałem z dawna i nie oznajmiłem? 
Wy jesteście moimi świadkami: czy jest jaki Bóg oprócz Mnie?
albo inna Skała? - Ja nie znam takiego!

Komentarze

Popularne posty