Lew Judy


Ariel heb. אֲרִיאֵל - Lew Boży


Oczekiwanie na Mesjasza panującego nad całym światem rozpoczyna się już na kartach Księgi Rodzaju. Jeszcze przed powstaniem społeczności żydowskiej Jakub, gromadząc przed śmiercią swoich 12 synów, udzielił im błogosławieństwa. Błogosławieństwo dane Judzie brzmiało tak:

Rdz 49,8-10 (~XIII wiek przed Chrystusem):
Judo, ciebie sławić będą bracia twoi,
twoja bowiem ręka na karku twych wrogów!
Synowie twego ojca będą ci oddawać pokłon!
Judo, młody lwie, na zdobyczy róść będziesz, mój synu:
jak lew czai się, gotuje do skoku,
do lwicy podobny – któż się ośmieli go drażnić?
Nie zostanie odjęte berło od Judy
ani laska pasterska spośród kolan jego,
aż przyjdzie ten, do którego ono należy,
i zdobędzie posłuch u narodów.

Powyższe słowa to błogosławieństwo Jakuba dane Judzie - jednemu z jego 12 synów. Jest to błogosławieństwo o tyle szczególne, że w sposób zdecydowany wyróżnia Judę na tle swoich pozostałych 11 braci: "Synowie twego ojca będą ci oddawać pokłon!".

Juda zostaje przez Jakuba (Izraela), nazwany przywódcą swoich braci. Bardzo interesująca jest podkreślona na czerwono zapowiedź wielkiego władcy który, gdy przyjdzie, zdobędzie posłuch u narodów.

Poruszając się naprzód na biblijnej osi czasu (w kierunku współczesności) dojdziemy do okresu egipskiego zniewolenia. Okres ten zostanie zakończony przez Mojżesza, który po wyprowadzeniu Izraelitów z Egiptu doprowadzi ich aż do ziemi Kanaan. Po jej zajęciu nastąpi podział Kanaan'u między pokolenia Izraela (Jakuba), których jest 12. Każde pokolenie nazwę swoją wywodziło od jednego z synów Izraela. Biblijny podział administracyjny ziemi Kanaan został więc dokonany na 12 okręgów (pokoleń). Podział odbył się przez losowanie. Każdy z naczelników rodu ciągnął los, który wskazywał, którą część podbitej ziemi ród weźmie w posiadanie. Potomkom Judy przypadła południowa część podbitych ziem, która z racji przynależności do synów Judy otrzymała nazwę Juda (lub wymiennie Judea), stolicą Judy była Jerozolima!

Za 8, 20-23 (520-518 lat przed Chrystusem):
Tak mówi Pan Zastępów: «W przyszłości przyjdą ludy i mieszkańcy wielu miast. Mieszkańcy jednego miasta, idąc do drugiego, będą mówili: Pójdźmy zjednać przychylność Pana i szukać Pana Zastępów! - i ja idę także». I tak liczne ludy i mnogie narody przychodzić będą, aby szukać Pana Zastępów w Jeruzalem i zjednać sobie przychylność Pana.
Tak mówi Pan Zastępów: «W owych dniach dziesięciu mężów ze wszystkich narodów i języków uchwyci się skraju płaszcza człowieka z Judy, mówiąc: Chcemy iść z wami, albowiem zrozumieliśmy, że z wami jest Bóg».

Mk 5, 25-31:
A pewna kobieta od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi. Wiele przecierpiała od różnych lekarzy i całe swe mienie wydała, a nic jej nie pomogło, lecz miała się jeszcze gorzej. Słyszała ona o Jezusie, więc przyszła od tyłu, między tłumem, i dotknęła się Jego płaszcza. Mówiła bowiem: «Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa». Zaraz też ustał jej krwotok i poczuła w ciele, że jest uzdrowiona z dolegliwości. A Jezus natychmiast uświadomił sobie, że moc wyszła od Niego. Obrócił się w tłumie i zapytał: «Kto się dotknął mojego płaszcza?» Odpowiedzieli Mu uczniowie: «Widzisz, że tłum zewsząd Cię ściska, a pytasz: Kto się Mnie dotknął». 

W tym momencie trzeba zauważyć bardzo ważną rzecz! Zarówno cytat z Księgi Rodzaju, jak i Słowo Boże z Księgi Zachariasza zapowiadają:

a) władcę narodów
b) oba cytaty są zgodne, że władca będzie pochodził z Judei

W tym momencie już przed narodzinami Chrystusa można sobie zadać pytanie, skąd ta dziwna konsekwencja??? My osoby wierzące odpowiemy: Bóg realizuje swój zamysł... ateiści pozostają bez wytłumaczenia.

Iz 65, 8-9 (VII wieków przed Chrystusem):
Tak mówi Pan:
Gdy znajdzie się dojrzały sok w winnych jagodach,
mówią "Nie niszczyć ich, bo to błogosławieństwo".
Podobnie uczynię przez wzgląd na moje sługi,
aby nie zniszczyć wszystkiego.
Z Jakuba wywiodę potomstwo, 
z Judy - dziedzica mych gór. 
Moi wybrani odziedziczą krainę
i moi słudzy mieszkać tam będą.

Zarówno błogosławieństwo Jakuba (Rdz 49,8-10) jak i Słowo Boże z Księgi Izajasza (Iz 65, 8-9) mówią o ważnym szczególe: Zniszczeniu Judei w czasach mesjańskich!

Nie zostanie odjęte berło od Judy
ani laska pasterska spośród kolan jego,
aż przyjdzie ten, do którego ono należy,
i zdobędzie posłuch u narodów.

Jak wiemy Juda została zniszczona przez Rzymian tuż po Ukrzyżowaniu Chrystusa, a Żydzi zostali rozproszeni na cztery strony świata. Osoby uważające, że Chrystus to postać mityczna powinny sobie zadać pytanie, czy aby na pewno skoro Judea miała utracić berło po nadejściu Mesjasza... a utraciła je zgodnie z proroctwem.

Ap 5, 1-5:
I ujrzałem na prawej ręce Zasiadającego na tronie
księgę zapisaną wewnątrz i na odwrocie
zapieczętowaną na siedem pieczęci.
I ujrzałem potężnego anioła, obwieszczającego głosem donośnym:
«Kto godzien jest otworzyć księgę i złamać jej pieczęcie?»
A nie mógł nikt -
na niebie ani na ziemi, ani pod ziemią -
otworzyć księgi ani na nią patrzeć.
A ja bardzo płakałem,
że nikt nie znalazł się godzien, by księgę otworzyć ani na nią patrzeć.
I mówi do mnie jeden ze Starców:
«Przestań płakać:
Oto zwyciężył Lew z pokolenia Judy, 
Odrośl Dawida,
tak że otworzy księgę i siedem jej pieczęci».

Chrystus Lew z pokolenia Judy i potomek Dawida (Mesjasz) jest kluczem do zrozumienia Starego Testamentu, gdyż w Jego kontekście wszystkie proroctwa ulegają wypełnieniu. A słowo ciałem się stało i zamieszkało między nami.

Komentarze

Popularne posty