Imię Boga


Istnieje takie IMIĘ, którego się nie wypowiada. Wierni zdają sobie sprawę z istnienia tego IMIENIA, ale na tym koniec. Nigdy w kościele podczas mszy świętej nie usłyszysz tego IMIENIA. Ja nie przypominam sobie bym kiedyś usłyszał z ust kapłana IMIĘ, o którym mówię natomiast przypominam sobie wiele okazji, w których mogło być użyte. IMIĘ, które mam na myśli jest niewypowiadane. W Starym Zakonie (judaizmie) istniał tylko jeden dzień w roku kiedy największy autorytet religijny (najwyższy kapłan) mógł wypowiedzieć to IMIĘ. Dla pozostałych (zwyczajnych) dni opracowano 72 zamienniki do wyboru ...

Wj 20, 7:
Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy.

Katolicka Biblia Tysiąclecia również z należnym szacunkiem podchodzi do kwestii ŚWIĘTEGO IMIENIA PANA BOGA. Biblia Tysiąclecia jest przetłumaczona z języków pierwotnych (hebr/aram/gr) w taki sposób by jakieś 90% wystąpień ŚWIĘTEGO I CZCIGODNEGO IMIENIA PANA BOGA zastąpić na: Pan, a pozostawia je tylko w miejscach wymagających ukazania Bożego majestatu.

IMIĘ, o którym mówię jest piękne. Jest ono najpiękniejsze ze wszystkich imion i nie ma w tym jakiejś naiwnej egzaltacji, co niedługo wytłumaczę.

Najpierw jednak chciałbym razem z tobą prześledzić imiona bogów (bożków) najrozmaitszych czasów i miejsc na ziemi:

bogowie rzymscy:
Mars, Jupiter, Wenus, Neptun, Minerva (nazwa własna), Merkury (nazwa własna), Sol Invictus (słońce niezwyciężone), Momos (nazwa własna)

bogowie greccy:
Zeus (nazwa własna), Hera (nazwa własna), Hermes (nazwa własna), Artemida (nazwa własna), Atena (nazwa własna), Hades (nazwa własna), Hefajstos (nazwa własna)

bogowie wedyjscy:
Agni (ogień, błyskawica i słońce), Prythiwi (szeroka, rozległa, ziemia, obszerna), Rudra (groźny, rudy, ryczący), Soma (oznacza roślinę o tej samej nazwie)

bogowie panteonu hinduistycznego:
Dewi (światłość), Durga (niezwyciężona), Kali (czas), Mahadewa (wielki bóg), Śakti (moc, potęga)

Powyższa lista mogłaby być znacznie dłuższa, ale ta którą przedstawiłem wyżej jest wystarczająca, by zauważyć schemat powstawania imion bożków. Jak można łatwo zauważyć imiona bogów często są nazwami własnymi, czyli ich brzmienie to nazwa wymyślona przez człowieka. Inną praktyką nazwotwórczą było stosowanie przymiotników/rzeczownikow oddających potęgę czy siłę. Rzymianie natomiast zachwyceni byli obserwacjami astronomicznymi.

Powyższe imiona w sposób bardzo wyraźny odzwierciedlają zachwyt człowieka nad: siłami przyrody, ciałami niebieskimi oraz dużą fantazję w wymyślaniu nazw własnych.

Niewypowiadane IMIĘ Boga, o którym mówiłem na początku, brzmi natomiast:

JESTEM

Prawda, że piękne? W porównaniu do imion wymienionych wcześniej oddaje ono naturę Boga, który istnieje. Nie mówi ono nic o momencie czy miejscu zaistnienia (jakby Bóg został stworzony), ale podkreśla prawdę o istnieniu Boga poza jakimikolwiek granicami czasu i przestrzeni. IMIĘ Boga wyraża prawdę, że Bóg jest! Nie podaje konkretnej nazwy własnej, bo żadna nazwa własna nie jest odpowiednia do wyrażenia głębi i doskonałości Boga! Można powiedzieć, że IMIĘ Boga oddaje wszystko, co powinno na Jego temat. W porównaniu do powyższego IMIENIA wymienione wcześniej imiona pogańskich bożków wydają się być: małe, ludzkie, ułomne...

Teraz ważna rzecz. Gdyby IMIĘ Boga zostało wymyślone przez człowieka wtedy powinno się wpisywać w schemat imion wymienionych poprzednio! IMIĘ Boga wybija się poza schemat ludzkiego nazwotwórstwa, który przedstawiłem na przykładzie pogańskich bogów. Stąd wniosek, że nie zostało wymyślone (nadane) przez człowieka jak w przypadku bożków pogańskich. Tą prawdę potwierdza Pismo Święte:

Wj 3, 13-15 (~XIII wieków przed Chrystusem):
Mojżesz zaś rzekł Bogu: «Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mię do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, to cóż im mam powiedzieć?» Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «JESTEM, KTÓRY JESTEM». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was». Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: "JESTEM, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia.

J 8, 23-25 (spór Chrystusa z Żydami):
A On rzekł do nich: «Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata. Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Tak, jeżeli nie uwierzycie, że JA JESTEM, pomrzecie w grzechach swoich». Powiedzieli do Niego: «Kimże Ty jesteś?» Odpowiedział im Jezus: «Przede wszystkim po cóż jeszcze do was mówię?

Iz 45, 20-24 (VII wieków przed Chrystusem):
Zbierzcie się i wyjdźcie, przystąpcie wszyscy,
wy ocaleni z narodów!
Nie mają rozeznania ci, co obnoszą
swe drewno rzeźbione
i modły zanoszą do boga
nie mogącego ich zbawić.
Przedstawcie i przytoczcie dowody,
owszem, naradźcie się wspólnie:
kto zapowiedział to już od dawna
i od owej chwili objawił?
Czyż nie Ja jestem Pan,
a nie ma innego Boga prócz Mnie?
Bóg sprawiedliwy i zbawiający
nie istnieje poza Mną.
Nawróćcie się do Mnie, by się zbawić,
wszystkie krańce świata,
bo Ja jestem Bogiem,
i nikt inny!
Przysięgam na Siebie samego,
z moich ust wychodzi sprawiedliwość,
słowo nieodwołalne.
Tak, przede Mną się zegnie wszelkie kolano, 
wszelki język na Mnie przysięgać będzie, 
mówiąc: "Jedynie u Pana 
jest sprawiedliwość i moc". 
Do Niego przyjdą zawstydzeni wszyscy,
którzy się na Niego zżymali. 

Komentarze

Popularne posty