Czwarta pieśń Sługi Pańskiego: Jego cierpienia, śmierć i chwała

Tytuł posta streszcza zawartość pewnego fragmentu Księgi Izajasza, napisanej w VIII wieku przed Chrystusem. Mowa jest o wersetach: Iz 52, 13-15 oraz Iz 53, 1-12. Czwarta Pieśń Sługi Pańskiego to niezwykły kawałek Pisma Świętego. Opisuje ona, z najdrobniejszymi szczegółami, mającą nastąpić Mękę Pana Jezusa, podaje zbawczy cel Świętej Męki i podaje jej długofalowe skutki doczesne.

By omówić ten niesamowity fragment Pisma Świętego najpierw przytoczę w całości jego treść, a potem szczegółowo go skomentuje fragmentami ewangelii. Jednak najpierw słowa św. Pawła:

Flp 2, 6-8:
On, istniejąc w postaci Bożej,
nie skorzystał ze sposobności,
aby na równi być z Bogiem,
lecz ogołocił samego siebie,
przyjąwszy postać sługi,
stawszy się podobnym do ludzi.
A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka,
uniżył samego siebie,
stawszy się posłusznym aż do śmierci -
i to śmierci krzyżowej.

Czwarta pieśń Sługi Pańskiego: Jego cierpienia, śmierć i chwała. (VII wieków przed Chrystusem):
Oto się powiedzie mojemu Słudze,
wybije się, wywyższy i wyrośnie bardzo.
Jak wielu osłupiało na Jego widok -
- tak nieludzko został oszpecony Jego wygląd
i postać Jego była niepodobna do ludzi -
tak mnogie narody się zdumieją,
królowie zamkną przed Nim usta,
bo ujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano,
i pojmą coś niesłychanego.
Któż uwierzy temu, cośmy usłyszeli?
na kimże się ramię Pańskie objawiło?
On wyrósł przed nami jak młode drzewo
i jakby korzeń z wyschniętej ziemi.
Nie miał On wdzięku ani też blasku,
aby na Niego popatrzeć,
ani wyglądu, by się nam podobał.
Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi,
Mąż boleści, oswojony z cierpieniem,
jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa,
wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.
Lecz On się obarczył naszym cierpieniem,
On dźwigał nasze boleści,
a myśmy Go za skazańca uznali,
chłostanego przez Boga i zdeptanego.
Lecz On był przebity za nasze grzechy,
zdruzgotany za nasze winy.
Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas,
a w Jego ranach jest nasze zdrowie.
Wszyscyśmy pobłądzili jak owce,
każdy z nas się obrócił ku własnej drodze,
a Pan zwalił na Niego
winy nas wszystkich.
Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić,
nawet nie otworzył ust swoich.
Jak baranek na rzeź prowadzony,
jak owca niema wobec strzygących ją,
tak On nie otworzył ust swoich.
Po udręce i sądzie został usunięty;
a kto się przejmuje Jego losem?
Tak! Zgładzono Go z krainy żyjących;
za grzechy mego ludu został zbity na śmierć.
Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi,
i w śmierci swej był [na równi] z bogaczem,
chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy
i w Jego ustach kłamstwo nie postało.
Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem.
Jeśli On wyda swe życie na ofiarę za grzechy,
ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży,
a wola Pańska spełni się przez Niego.
Po udrękach swej duszy,
ujrzy światło i nim się nasyci.
Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu,
ich nieprawości On sam dźwigać będzie.
Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy,
i posiądzie możnych jako zdobycz,
za to, że Siebie na śmierć ofiarował
i policzony został pomiędzy przestępców.
A On poniósł grzechy wielu,
i oręduje za przestępcami.

Z powyższego proroctwa będę brał subcytaty i komentował je fragmentami ewangelii:

On wyrósł przed nami jak młode drzewo i jakby korzeń z wyschniętej ziemi


W momencie gdy Duch Święty dyktował Izajaszowi treść jego księgi nie była jeszcze znana kara śmierci krzyżowej. Rzymianie z pewnością nie wymyślili kary śmierci krzyżowej w tym celu by spełnić nieznane im proroctwo nieznanego człowieka. 

Nie miał On wdzięku ani też blasku, aby na Niego popatrzeć

Łk 2, 7:
Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.

Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi

J 8, 48:
Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Czyż nie słusznie mówimy, że jesteś Samarytaninem i jesteś opętany przez złego ducha?»

Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa, wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic. 

Mt 27, 27-29:
Wtedy żołnierze namiestnika zabrali Jezusa z sobą do pretorium i zgromadzili koło Niego całą kohortę. Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego płaszcz szkarłatny. Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: «Witaj, Królu Żydowski!»

Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści

J 10, 11:
Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce.

J 15, 13-14:
Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.

a myśmy Go za skazańca uznali

Mt 26, 63-66:
(...) A najwyższy kapłan rzekł do Niego: «Poprzysięgam Cię na Boga żywego, powiedz nam: Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży?» Jezus mu odpowiedział: «Tak, Ja Nim jestem. Ale powiadam wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego, i nadchodzącego na obłokach niebieskich». Wtedy najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i rzekł: «Zbluźnił. Na cóż nam jeszcze potrzeba świadków? Oto teraz słyszeliście bluźnierstwo. Co wam się zdaje?» Oni odpowiedzieli: «Winien jest śmierci».

chłostanego przez Boga
Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas 

Mt 27, 26:
Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować (...)

On był przebity za nasze grzechy

Mt 27, 26:
(...) i wydał na ukrzyżowanie.

w Jego ranach jest nasze zdrowie

J 16, 6-7:
Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście.

Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich

Mt 26, 38-39:
Wtedy rzekł do nich: «Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie ze Mną!» I odszedłszy nieco dalej, upadł na twarz i modlił się tymi słowami: «Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty».

Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją, tak On nie otworzył ust swoich. 

Mt 26, 62-63:
Wtedy powstał najwyższy kapłan i rzekł do Niego: «Nic nie odpowiadasz na to, co oni zeznają przeciwko Tobie?» Lecz Jezus milczał. (...)

za grzechy mego ludu został zbity na śmierć. 

Mt 15, 24:
Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela»

w śmierci swej był [na równi] z bogaczem 

Mt 27, 59-60:
Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć w skale. Przed wejściem do grobu zatoczył duży kamień i odszedł.

Józef był faryzeuszem, członkiem rady więc człowiekiem majętnym. Faryzeusze mieli piękne groby, ten dodatkowo był nowy.

chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy i w Jego ustach kłamstwo nie postało

J 10, 31-33:
I znowu Żydzi porwali kamienie, aby Go ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować?» Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga».

On wyda swe życie na ofiarę za grzechy

Komentarz raczej zbędny...

Po udrękach swej duszy, ujrzy światło i nim się nasyci

J 16, 10:
(...) idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie;

Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie.

To usprawiedliwienie dokonuje się przez wiarę, sakrameny i oczywiście dobre życie dzięki Panu Jezusowi.

Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz za to, że Siebie na śmierć ofiarował

Chrześcijaństwo - największa religia świata licząca 40'000 różnych "odłamów" koncentrujących się wokół Jezusa Chrystusa i funkcjonująca już od XX wieków.

policzony został pomiędzy przestępców

J 19, 18:
Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa.

Dzięki Ci Panie Jezu za twój trud...

Komentarze

Popularne posty