Grzech Adama i Ewy

Księga Rodzaju, w której opisana jest historia grzechu pierworodnego została według najstarszej żydowskiej tradycji objawiona Mojżeszowi przez Boga - z racji tego jest uznawana za kanoniczną i została włączona do kanonu biblijnego.


Wielu ateistycznych uczonych ostatnich dekad próbuje podważać jej treść powołując się na badania naukowe o pochodzeniu życia i wszechświata, które wg nich mają stać w sprzeczności z nauczaniem Biblii na ten temat. Nawet nie będę próbował wchodzić w polemikę z naukowcami, którzy lata poświęcili na badanie otaczającego nas świata materialnego. Skupię się na świecie duchowym o którym oni nie mają pojęcia. Podstawowy błąd jaki popełniają ateistyczni uczeni polega na tym, że narzędziami wywodzącymi się ze świata materialnego próbują tłumaczyć rzeczywistość duchową.

Na wstępie trzeba sprecyzować co to znaczy "rzeczywistość duchowa". Jak powszechnie wiadomo Biblia zawiera kilka tysięcy proroctw. Człowiek nie może znać przyszłości a więc wszelka informacja o przyszłości musi pochodzić ze źródła, które ją zna a być może nawet kształtuje - takim źródłem nazwijmy Boga, który istniejąc ponad czasem ma władzę nad przyszłością. Biblia podaje ogromne ilości różnorodnych proroctw dotyczących zarówno Mesjasza jak i wydarzeń politycznych np: wojny helleńskie. Sam fakt występowania takich migawek z przyszłości jest dowodem, że pochodzą one z rzeczywistości innej niż nasza. Według mechaniki kwantowej (zasada nieoznaczoności Heisenberga) nie jest możliwe dowolne określenie przyszłości w świecie materialnym !!! Więc spełnione proroctwa stanowią manifestację rzeczywistości duchowej istniejącej równolegle z materialną. Według Pisma Świętego źródłem natchnienia Słowa Bożego jest Duch Święty (Mądrość):

Księga Mądrości 7, 22-27 (fragment "Pochwały Mądrości"):
Jest bowiem w niej duch rozumny, święty,
jedyny, wieloraki, subtelny,
rączy, przenikliwy, nieskalany,
jasny, niecierpiętliwy, miłujący dobro, bystry,
niepowstrzymany, dobroczynny, ludzki,
trwały, niezawodny, beztroski,
wszechmogący i wszystkowidzący,
przenikający wszelkie duchy
rozumne, czyste i najsubtelniejsze.
Mądrość bowiem jest ruchliwsza od wszelkiego ruchu
i przez wszystko przechodzi, i przenika dzięki swej czystości.
Jest bowiem tchnieniem mocy Bożej
i przeczystym wypływem chwały Wszechmocnego,
dlatego nic skażonego do niej nie przylgnie.
Jest odblaskiem wieczystej światłości,
zwierciadłem bez skazy działania Boga,
obrazem Jego dobroci.
Jedna jest, a wszystko może,
pozostając sobą, wszystko odnawia,
a przez pokolenia zstępując w dusze święte,
wzbudza przyjaciół Bożych i proroków.

Sam fenomen istnienia proroctw jest bezpośrednim dowodem istnienia rzeczywistości duchowej. Świat materialny bada się nauką materialistyczną, świat duchowy bada się narzędziami świata duchowego. W tym poście przedstawię duchową interpretację historii Adama i Ewy - podcinając skrzydła wszystkim materialistycznym szydercom.

Historia Adama i Ewy to historia grzechu pierworodnego w jego wyniku człowiek utracił boże podobieństwo i został wygnany z raju (Eden). Religia pozostaje bez szwanku nawet JEŚLI opisana historia nie wydarzyła się w naszym materialnym świecie. Religia pozostaje bez szwanku nawet jeśli opisana historia jest tylko inspirującą opowieścią ze Starego Testamentu. Ważna jest TREŚĆ tej opowieści i fakt, że została spisana długo przed narodzinami Chrystusa.

W wyniku grzechu pierworodnego ludzie utracili raj:

Rdz 3, 22-24 (XVI-XII wiek przed Chrystusem):
Po czym Pan Bóg rzekł: «Oto człowiek stał się taki jak My: zna dobro i zło; niechaj teraz nie wyciągnie przypadkiem ręki, aby zerwać owoc także z drzewa życia, zjeść go i żyć na wieki» Dlatego Pan Bóg WYDALIŁ GO Z OGRODU EDEN, aby uprawiał tę ziemię, z której został wzięty. Wygnawszy zaś człowieka, Bóg postawił przed ogrodem Eden cherubów i połyskujące ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa życia.

VII wieków przed Chrystusem Duch Święty przez proroka Izajasza objawia następujące słowa:

Iz, 51, 3 (VII wieków przed Chrystusem):
Zaiste, zlituje się Pan nad Syjonem,
zlituje się nad wszelką jego ruiną.
NA EDEN ZAMIENI JEGO PUSTYNIĘ,
a jego stepy NA OGRÓD PANA.
Zapanują w nim radość i wesele,
pienia dziękczynne przy dźwięku muzyki.

Z fragmentu Księgi Izajasza wynika, że opowieść o grzechu pierworodnym była Bogu potrzebna by zbudować historię zbawienia - która polega na powrocie do raju.

Jak wiemy w ogrodzie Eden były dwa drzewa: drzewo życia i drzewo poznania dobra i zła. Ludzie zostali wygnani za spożycie owocu z drzewa poznania. Zostali wygnani by nie spożyć owocu z drzewa życia i tym samym stać się takimi jak Bóg.

Iz 53, 2-3 (VII wieków przed Chrystusem):
On wyrósł przed nami jak MŁODE DRZEWO
i jakby KORZEŃ Z WYSCHNIĘTEJ ZIEMI.
Nie miał On wdzięku ani też blasku,
aby na Niego popatrzeć,
ani wyglądu, by się nam podobał.
Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi,
Mąż boleści, oswojony z cierpieniem,
jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa,
wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.

Zbawienie polega na tym, że Bóg w swoim miłosierdziu pozwolił ludziom na powrót do ogrodu Eden co zapowiedział wcześniej (Iz 51,3). Cały czas mamy dostęp do drzewa życia - Jezusa wiszącego na krzyżu i możemy spożywać z tego drzewa życia - Eucharystyczne Ciało Jezusa:

Iz 45, 8 (VII wieków przed Chrystusem):
Niebiosa, wysączcie z góry sprawiedliwość
i niech obłoki z deszczem ją wyleją!
Niechajże ziemia się otworzy,
niechaj ZBAWIENIE WYDA OWOC
i razem wzejdzie sprawiedliwość!
Ja, Pan, jestem tego Stwórcą».

Rdz 3, 17 (XVI-XII wiek przed Chrystusem):
Do mężczyzny zaś [Bóg] rzekł: «Ponieważ posłuchałeś swej żony i zjadłeś z drzewa, co do którego dałem ci rozkaz w słowach: Nie będziesz z niego jeść -
PRZEKLĘTA NIECH BĘDZIE ZIEMIA Z TWEGO POWODU:
w trudzie będziesz zdobywał od niej pożywienie dla siebie
po wszystkie dni twego życia.

Zbawienie zmienia opisane przekleństwo w błogosławieństwo:

Iz 65, 17-18 (VII wieków przed Chrystusem):
Albowiem oto Ja stwarzam
NOWE NIEBIOSA I NOWĄ ZIEMIĘ;
nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów
ani na myśl one nie przyjdą.
Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze
z tego, co Ja stworzę;
bo oto Ja uczynię z Jerozolimy wesele
i z jej ludu - radość.

Warta uwagi jest niezwykła konsekwencja, która utrzymuje się od spisania Księgi Rodzaju do spisania Księgi Izajasza (~VIII-V wieków). Stan grzechu pierworodnego zostanie zmieniony przez dzieło zbawienia a sama zapowiedź tej zmiany jest zasygnalizowana zarówno w Księdze Izajasza jak i w Księdze Rodzaju:

Rdz 3, 14-15 (XVI-XII wiek przed Chrystusem):
Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. WPROWADZAM NIEPRZYJAŹŃ MIĘDZY CIEBIE I NIEWIASTĘ, pomiędzy POTOMSTWO TWOJE A POTOMSTWO JEJ: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę».

Księga Rodzaju jest ciekawą mieszanką naturalistycznego opisu powstania świata materialnego i opisu duchowej odnowy stworzonego świata i prawdopodobnie to sprawia, że tak wielu ludzi nie może zrozumieć jej głębokiego przesłania duchowego i eschatologicznego. Tymczasem zapowiedź zbawienia przez potomstwo Niewiasty jest najważniejszym przesłaniem Księgi Rodzaju i jako takie nie mogłoby być opisane bez grzechu Adama i Ewy.

Właśnie ta ZAPOWIEDŹ zwycięstwa potomstwa niewiasty nad potomstwem węża zdaje się być najważniejszym przesłaniem Księgi Rodzaju - wobec tej zapowiedzi całkowicie niezrozumiały wydaje się motyw napisania tej księgi przez autora jeśli byłby on tylko człowiekiem a nie Bogiem.

Autor Księgi Rodzaju gdyby był tylko człowiekiem pewnie podałby tylko opis stworzenia świata i życia na ziemi. Tymczasem jest mowa o potomku niewiasty przez którego Bóg odnowi stworzenie przez zwycięstwo nad wężem. Wszystkie te paralele koncentrują się na Chrystusie:

a) "On wyrósł przed nami jak MŁODE DRZEWO" => Ukrzyżowany Jezus Chrystus (drzewo życia)
b) "niechaj ZBAWIENIE WYDA OWOC" => Eucharystyczne Ciało Jezusa (owoc z drzewa życia)
c) potomstwo niewiasty z Księgi Rodzaju, które zwycięży węża => Jezus Chrystus Syn Maryi

Takich profetycznych paralel jest w Piśmie Świętym BARDZO dużo (np: Chrystus - Nowy Adam). Wynika z nich niezwykła konsekwencja, którą uważny czytelnik jest w stanie dostrzec jeszcze przed narodzinami Chrystusa. Właśnie ta niewytłumaczalna konsekwencja pokazuje, że autor musi działać pod natchnieniem siły wyższej.

Jeśli Księga Rodzaju stanowi tylko ciekawą opowieść nie opisującą powstania świata materialnego religia pozostaje bez szwanku ze względu na treść tej księgi, która w natchniony sposób zapowiada Zbawiciela, definiuje grzech pierworodny jako brak, który będzie naprawiony i właśnie to duchowe przesłanie Księgi Rodzaju stanowi jej najważniejszy przekaz, którego profetyczny charakter jest niewytłumaczalny na gruncie nauk materialistycznych a jego wytłumaczenie może być tylko jedno - Bóg.

Komentarze

Popularne posty